De kloosterlingen zijn een groepje kinderen en een aantal volwassenen, die door omstandigheden bij elkaar gebracht worden. Het zijn allemaal verschillende types zodat dat soms tot hilarische maar ook gevaarlijke momenten kan zorgen. Ze worden tegen hun wil op een eiland in een klooster vastgehouden en besluiten te ontsnappen, dit lukt gedeeltelijk. Zonder dat ze het doorhebben ontstaat er een onderlinge vriendschap die ongekend is.
In dit eerste deel maak je kennis met de 15 jarige Aron, de natuurlijke leider en degene die altijd de volgende stappen bedenkt (soms lukken ze ook nog). Jovan, de jeugdige Slavische zakkenroller en wapenexpert tegen wil en dank. Paulo, het Mexicaans kind dat ieder slot kan kraken. Kailyn, de Engelse kleine snotneus die als de beste kan klimmen. Pyro, het dove roodharige Ierse meisje die geobsedeerd is door vuur. Tianna, het Scandinavische meisje met de blonde vlecht die zo strijdlustig en sterk is als een beer. En dan nog de monniken die deze kinderen helpen: broeder Marcus een oud legionair, broeder Celeste de klooster kok en arts. En broeder Benedictus, de Whizzkid van 80 jaar.
Zoals ik al schreef, het is een buitengewoon apart clubje die veel avonturen met elkaar gaan beleven.
Wie is Marcus van Hellmondt
Zoals hierboven vermeld, mijn naam is Marcus van Hellmondt. Althans, dat is mijn pseudoniem. Mijn echte naam hou ik liever achterwege, niet dat ik zo bijzonder ben of dat ik iets te verbergen heb. Integendeel. Ik ben een gewone vader van drie zonen en ben getrouwd met de mooiste vrouw uit dit universum. Maar goed, ik dwaal af. Wat ik bedoel, mijn ware naam is helemaal niet relevant. Immers, het gaat om wat er uit mijn brein op het papier komt. Puur bedoeld als vermaak, om de jeugd een momentum uit die hectiek van het dagelijkse leven te trekken. Gewoon even tempus voor jezelf. Tempus is de vertaling vanuit het Latijn en betekent: tijd. Maar zoals u zult zal gaan merken als u mijn verhalen leest, zult u wel vaker Latijnse benamingen tegenkomen.
De verhalen zijn verzonnen en fictief net zoals alle personages die er in voorkomen. Toch moet ik u schrijven dat de personen uit mijn boek ook maar gewone mensen zijn, van vlees, bloed en vooral hoop.
Habare fun dum legere! Amen.